Hoogveld | 8,0

Den Bosch, juli 2010

Het gebied rond de Monseigneur Prinsenstraat, op een steenworp afstand van de vele malen bekendere Hinthamerstraat, is een premium stukje Den Bosch. Hier waan je je, in de schaduw van de Sint-Jacobskerk en tussen de kostbare, statige panden, bij vlagen in kosmopolitisch Berlijn of Wenen. Een toplocatie voor de jongste aanwinst in het culinaire spectrum van de Brabantse hoofdstad: Hoogveld. Patron-cuisinier Michael Hoogveld heeft hier sinds enkele maanden zijn droomrestaurant, met een ongedwongen insteek en smaakvolle, ambachtelijke gerechten als basis.

Smaakvol is overigens ook een passende term voor het interieur, dat volledig uit aardetinten is opgetrokken, en een prettige balans vindt tussen strakke lijnen en warme, natuurlijke materialen. Er is ruimte voor zo’n 40 couverts, aangevuld met een private dining gedeelte dat optisch slim wordt afgeschermd door een vrijstaande bar. In het souterrain zijn daarnaast, in dezelfde vormgeving, nog diverse mogelijkheden voor grotere gezelschappen en evenementen. Een multifunctioneel geheel derhalve, dat door een attente, toegankelijke zwarte brigade onder leiding van dochter Fafá extra flair en uitstraling krijgt.

Michael Hoogveld zelf is een kok in hart en nieren. De belichaming van enthousiasme, en een gedreven vakman. Enkel de allerbeste ingrediënten komen door de ballotage, en ook technisch behoort hij tot de betere chefs van de stad. Dat bleek overduidelijk bij huisgemaakte ravioli met krab, beurre blanc en asperges. Foutloze cuisson, 100% al dente, met een rijke botersaus en schaaldieren van topkwaliteit. Een gerecht waar elke Italiaan in het centrum met afgunst naar kijkt, en dat ook in variaties met bijvoorbeeld zalm of rivierkreeftjes een gegarandeerd succes zal zijn.

Het voorgerecht bewees bovendien dat een knipoog naar het Aziatische niet geschuwd wordt. Zo werd perfect luchtige loempia met garnalen en glasnoedels begeleid door een buitengewoon smakelijke ketjap-chili dip, en was ook licht met wasabi verrijkte tonijntartaar naar tevredenheid. In dat licht is het jammer dat de (op zichzelf overigens memorabele en helaas in Nederland weinig voorkomende) ceviche van zeebaars voorzien was van een dominant garnituur van tomaat, komkommer en koriander. De finishing touch mag hier dus nog verbeterd worden.

Dat gold overigens ook voor het pièce, waar juist gegaarde, fijn gemarmerde runderlende met forse, sappige cantharellen op het bord gezelschap kreeg van op te hoge temperatuur bereide sukade, waardoor de structuur van het vlees stugger dan noodzakelijk was geworden. Spijtig bij dergelijke mooie basisproducten. Vijf versgedraaide sorbets maken als afsluiting echter veel goed, en waar de varianten ananas en kokos al verrasten, waren de bereidingen van mango/gember en bovenal Pedro Ximenez absoluut subliem. Een bistro-dessert zoals je ze niet vaak meer tegenkomt, maar in deze uitvoering een welkome afwisseling.

Michael Hoogveld is niet alleen ervaren, maar ook eigenzinnig, en kiest bovenal bereidingen die hem zelf aanspreken. Dat maakt het lastig om dit restaurant in een stilistisch kader te plaatsen. Deels Frans, deels Mediterraan, deels modern-Oriëntaals, met klassieke sauzen, perfecte pasta’s, en goed op smaak gebrachte vlees en visgerechten. Ook de vineuze omlijsting is in orde, en zoals de menukaart uitermate vriendelijk qua prijsstelling. Gastronomie die zodoende hartelijk, kundig en betaalbaar is. Drie kernwoorden die zorgen voor een nieuwe favoriet in het toch al verwende ’s-Hertogenbosch. Bij het eerste bezoek noteren we een nette 8 boven de beoordeling, maar zijn overtuigd dat er hier nog veel meer in het vat zit. Een aanrader!


Maurice van Bussel

• Home
• Nieuws
• Recensies
• Restaurants
• Wijn
• Over Knoopjelos
• Contact